علت نام گذاری غار پرآو در کرمانشاه
غار پرآو نام خود را از کوه و منطقهٔ پرآو گرفته است؛ در زبان محلی بهمعنای «پرآب» است، چون آب حاصل از ذوب یخچالهای زیرزمینی در آن جریان دارد. این نام بهخاطر موقعیت خاص و ویژگی آبی غار، روی آن مانده و تا امروز ماندگار شده است.
لوازم ضروری
-
آب آشامیدنی -
بارانی و لباس ضدآب -
پاور بانک -
دارو های عمومی -
شارژر موبایل -
کارت شناسایی -
کفش کوهنوردی -
کمک های اولیه -
کوله پشتی -
کیسه خواب
قوانین و نکات ضروری غار پرآو در کرمانشاه
قوانین:
- ورود به داخل غار پرآو فقط برای غارنوردان حرفهای با تجهیزات کامل، تیم مجرب و هماهنگی قبلی مجاز است؛ عموم مردم حق ورود ندارند.
- هرگونه آسیب به دیوارهها، رها کردن زباله، روشن کردن آتش یا تغییر در محیط غار اکیداً ممنوع است.
- پیمایش بدون طناب، هارنس، کلاه ایمنی و سیستمهای فرود و صعود حرفهای ممنوع و بسیار خطرناک است.
نکات ضروری:
- دمای داخل غار بین ۱ تا ۳ درجه است و همیشه مرطوب و سرد است؛ لباس حرارتی، لباس ضدآب و تجهیزات کامل غارنوردی همراه داشته باشید.
- مسیر دسترسی به دهانه خود کوهنوردی سنگین در ارتفاع بالاست؛ آمادگی جسمانی بالا، نقشه، جیپیاس و همراهی با افراد باتجربه الزامی است.
- هرگز بهتنهایی یا بدون برنامه قبلی اقدام نکنید؛ چندین حادثه منجر به مرگ در این غار رخ داده و نجات در عمق آن بسیار دشوار است.
سوالات متداول
خیر. این غار کاملاً فنی و خطرناک است و فقط برای غارنوردان حرفهای با تجهیزات کامل (طناب، سیستم فرود SRT، لباس ضدآب، چراغ و…) و همراهی تیم مجرب مناسب است. بازدید توریستی و عمومی توصیه نمیشود و ورود بدون هماهنگی و تجربه میتواند مرگبار باشد.
خیر. غار جوجار (در همان کوهستان پرآو) با عمق بیش از ۱۲۰۰ متر (در اکتشافات اخیر تا حدود ۱۳۲۰ متر گزارش شده) عمیقترین غار ایران و یکی از عمیقترینهای آسیا محسوب میشود. پرآو همچنان یکی از دشوارترین و معروفترینهاست.
درجه سختی D5 (بالاترین سطح) است. غارنوردان باید از ۲۶ چاه و صدها چاهک عبور کنند، در بخشهایی سینه خیز بروند و با آب نزدیک صفر درجه، دیوارههای تیز آهکی و سرمای شدید روبهرو شوند.
سقوط از چاهها، گیر کردن در معابر تنگ، آب یخزده نزدیک صفر درجه، سرمای شدید، کمبود نور، احتمال ریزش سنگ، سیلاب ناگهانی، گازهای نامطلوب، گم شدن و خستگی شدید. دیوارههای آهکی تیز لباس و تجهیزات را پاره میکنند.
عمق غار حدود ۷۵۱ تا ۷۵۲٫۵ متر و طول مسیر شناختهشده حدود ۱۴۵۰ تا ۱۴۵۴ متر است. داخل آن ۲۶ حلقه چاه وجود دارد که عمیقترینشان چاه شماره ۱۶ با عمق حدود ۴۲ متر است.
کشف رسمی در سال ۱۹۷۱ میلادی (۱۳۵۰ شمسی) توسط تیم انگلیسی. در سال ۱۳۸۸ به عنوان دومین اثر طبیعی ملی کرمانشاه و در ۱۳۸۹ با شماره ۹۸ در فهرست میراث طبیعی ایران ثبت شد.
رسیدن به دهانه هم نیاز به کوهنوردی سنگین در ارتفاع بالا دارد و برای افراد غیرحرفهای خطرناک است. اگر فقط میخواهید طبیعت اطراف را ببینید، بهتر است با گروه کوهنوردی محلی و تجهیزات مناسب بروید و از ورود به غار خودداری کنید.
مطالب بروز شده
گردنه هزار چم در جاده چالوس
مارال صاحب نسق
بروز شده: 20 ساعت قبل
روستای واریان در جاده چالوس
مارال صاحب نسق
بروز شده: 20 ساعت قبل
پیست اسکی دیزین در جاده چالوس
مارال صاحب نسق
بروز شده: 20 ساعت قبل
باغ گیاه شناسی ملی ایران
مهسا فریادرس
بروز شده: 20 ساعت قبل
قلعه پرتغالی ها در قشم
مهسا فریادرس
بروز شده: 3 روز قبل
درهی ستارگان قشم
زهرا لطفی
بروز شده: 3 روز قبل
غار نمکدان در قشم
زهرا لطفی
بروز شده: 3 روز قبل